Logopeda

NOWE GODZINY PRACY LOGOPEDÓW

mgr Weronika Stasicka

poniedziałek 8.30-13.00

wtorek 9.45-13.15

środa 7.30-13.00

czwartek 9.30-16.00

 

mgr Martyna Cuber

wtorek 11.30-14.30

środa 10.15-15.15

ZAPRASZAMY!

ZNACZENIE ĆWICZEŃ ODDECHOWYCH W TERAPII LOGOPEDYCZNEJ

Drodzy Rodzice,

zapraszam Was na lekturę dotyczącą ODDYCHANIA. Oddech to życie…takie większość z nas ma skojarzenia-podjęcie oddychania od razu po urodzeniu się dziecka jest warunkiem jego życia i rozwoju.

Pamiętajmy, że prawidłowe oddychanie jest podstawą dobrej wymowy, a przede wszystkim silnego głosu!

Ćwiczenia oddechowe w terapii logopedycznej każdego dziecka są niezwykle ważne, ale także relaksujące, no i dzieci zwyczajnie bardzo je lubią. Są po prostu świetną zabawą!

Zapoznajmy się najpierw z tym, co nieprawidłowe, co każdy rodzic może zauważyć i co powinno was niepokoić

-oddychanie przez usta zamiast przez nos-buzia ciągle otwarta ( w czasie snu i milczenia  oddychamy przez nos, natomiast podczas mówienia i śpiewania przez usta)

-płytki, niepełny oddech,

-mówienie na wdechu

-przerwy w mówieniu, nabieranie dodatkowego powietrza,

-zacinanie się, jąkanie

-chrapanie

-język widoczny między zębami podczas mówienia, szczególnie głosek: s, z,c, dz, sz, rz, cz, dż, ś, ź, ć, dź, t, d, n, l, r

Nieprawidłowy sposób oddychania może powodować poważne skutki w rozwoju dzieci:

-zbyt płytki oddech powodować może, że dziecko źle sypia, chrapie podczas snu, krzyczy, często budzi się, zaś następnego dnia bywa zmęczone, nieuważne i rozkojarzone;

-klatka piersiowa dziecka wskutek płytkich oddechów (mięśnie oddechowe żebrowe są mało aktywne) nie rozwija się w sposób prawidłowy, przez co jest zwykle płaska

dziecko częściej choruje (anginy, przeziębienia), co może prowadzić do przerostów migdałka, a to z kolei do niedosłuchów

-nieprawidłowe oddychanie, czyli przez usta jest przyczyną złej pracy języka, złego jego ułożenia, złego przepływu powietrza,  a co za tym idzie skutkuje wadami wymowy

-dziecko, które nie oddycha przez nos- źle je, źle połyka i męczy się podczas jedzenia, bo musi dość często robić przerwy,

-długotrwałe oddychanie ustami prowadzi do kształtowania się wad zgryzu

-dzieci mające kłopoty z prawidłowym gospodarowaniem powietrzem mówią niewyraźnie. Zacinają się przy mówieniu, jąkają się, przerywają mówienie w najmniej spodziewanym momencie, “połykają” końcówki wyrazów. Mówią za głośno lub zbyt cicho. W mowę zaangażowane jest całe ciało. Dziecko mówiąc unosi ramiona, wyciąga szyję, staje na palcach. Polecam wybrać się w takiej sytuacji do logopedy, który pomoże ustalić czy jest to niepłynność rozwojowa-i sama przejdzie, czy też należy rozpocząć terapię

Ćwiczenia oddechowe należy wykonywać:

-najlepiej  przed jedzeniem lub około 2 godziny po jedzeniu

-ćwiczenia oddechowe powinno się wykonywać systematycznie, raz lub dwa razy w ciągu dnia po około 5 minut

-ćwiczenia należy wykonywać w różnych pozycjach ciała-leżącej, stojącej, siedzącej
-warto, aby miały formę zabawy

-podczas kataru, mocnego kaszlu nie należy ćwiczyć

Podam teraz przykłady ćwiczeń oddechowych, które możecie wykonywać w domu z dziećmi. Mam nadzieję, że ułatwi to Waszą pracę, że każdy Rodzic będzie mógł wybrać coś dla siebie i dziecka.

 

ĆWICZENIA ODDECHOWE-PROPOZYCJE

zdmuchiwanie kawałka papieru z gładkiej powierzchni

wydmuchiwanie skrawków papieru z chropowatej powierzchni za pomocą rurki

zdmuchiwanie świecy (tak, aby płomień „tańczył”),dmuchanie na watę, na piórko, wiatraczki

dmuchanie na okręt położony na wodzie

dmuchanie na zawieszone na nitkach krążki z papieru kolorowego

dmuchanie przez rurkę włożoną do wody „bulgotanie”

robienie baniek mydlanych

dmuchanie przy użyciu różnego rodzaju wiatraczków, gwizdków, glinianych ptaszków

nadmuchiwanie balonika, piłki

dmuchanie na kartki zeszytu, by je przewrócić lub poruszyć

mecz piłkarski – przedmuchiwanie piłeczki pingpongowej do osoby siedzącej naprzeciwko, staramy się wbić gola w bramkę zbudowaną z klocków (bramka może być jedna, ustawiona na środku stołu lub kilka w różnych miejscach).

gotowanie obiadu – rozdmuchiwanie w naczyniu chrupek, ryżu, kaszy, pociętej gąbki, kawałków styropianu.

gra na organkach, trąbce

naśladowanie śmiechów:staruszki He-he-he, kobiety ha-ha-ha, mężczyzny ho-ho-ho, dziewczynki hi-hi-hi

wdech krótki-równocześnie podnosimy ręce do góry, przy wydechu ręce opuszczamy

.Wyliczenie na jednym oddechu jak najwięcej wron :

„Jedna wrona bez ogona
druga wrona bez ogona
trzecia wrona bez ogona (…)

Czwarta wrona bez ogona itd.
a ta jedenasta, wrona ogoniasta”

ODDYCHANIE PRZEPONOWO-BRZUSZNE

Dziecko kładzie się na łóżku, na brzuszku kładziemy misia, polecamy dziecku nabrać powietrze nosem do brzucha (nie do klatki piersiowej)-miś musi się unosić, wypuszczamy ustami-miś opada; kiedy dziecko nauczy się oddychać w ten sposób na leżąco, można przejść do siedzenia, i stania; wydychać powietrze możemy mówiąc samogłoski, lub głoskę s lub f- jeśli są dobrze wymawiane

 

ĆWICZENIA POŁĄCZONE Z WYPOWIADANIEM POJEDYNCZYCH GŁOSEK, SŁÓW

wdech krótki-wydech długi połączony  z dmuchaniem (fuu…)

wdech krótki-na wydechu wymawiamy „a”, jak najdłużej na tym samym tonie

, potem to samo z reszta samogłosek : e, u, i, o, np. kołysanie lalki aaa, płacz dziecka uuu, syrena iii

 

ĆWICZENIA Z ZATRZYMANIEM PO ZROBIENIU WDECHU

przy wdechu dziecko podnosi przy pomocy rurki fragment obrazka-zatrzymuje –przy wydechu kładzie go w odpowiednie miejsce

nakładanie tą  samą metodą białych kropek na kapelusz muchomora, kropek na skrzydełka biedronki itp.

przenoszenie przy pomocy rurki kawałków waty, skrawków papieru

 

Na koniec chciałam jeszcze  uczulić Was, Drodzy Rodzice, że jeśli zauważyliście któryś z objawów wymienionych przeze mnie na początku, szczególnie jeśli Wasze dziecko nieustannie oddycha przez usta, funkcjonuje z otwartą buzią ,często ma katary, głośno mówi, niewyraźnie mówi,  jest nadpobudliwe, chrapie w nocy-koniecznie udajcie się do laryngologa lub jeśli laryngologicznie wszystko jest prawidłowo-do alergologa.

Nie lekceważmy takich objawów! Mogą one świadczyć m.in. o krzywej przegrodzie nosowej, o przeroście trzeciego migdała lub /i migdałków podniebiennych, o alergii.  Jeśli wasze dziecko ma wycięty trzeci migdał lub/i migdałki podniebienne, a oddychanie przez usta nadal się utrzymuje, musicie to kontrolować- gdyż jest to nawyk i należy pracować, aby dziecko nauczyło się oddychać przez nos-choćby dzięki wykonywaniu powyższych ćwiczeń.

Na koniec życzę wszystkim Dzieciom i Rodzicom miłego, wspólnie spędzonego czasu podczas zabaw oddechowych! Do następnego ”przeczytania”!

 

mgr Weronika Stasicka- logopeda

TERAPIA LOGOPEDYCZNA

Wakacje dobiegły końca…Dla tych rodziców, których dzieci uczęszczały na terapię logopedyczną to czas, by wrócić do dobrych nawyków- systematycznych, rzetelnych ćwiczeń logopedycznych z Waszym dzieckiem. Gratulujemy tym, którzy nawet w miesiącach letnich czuwali nad mową swoich dzieci!Smile

Nowych rodziców serdecznie witamy i wytłumaczymy, w jaki sposób dziecko może zostać zakwalifikowane na terapię logopedyczną, na czym ona polega,gdzie się odbywa i co jest ważne w czasie jej trwania.

Jak wygląda procedura zakwalifikowania się dziecka na terapię logopedyczną?

Dzieci, które w zeszłym roku szkolnym nie ukończyły terapii logopedycznej nadal będą uczęszczały na zajęcia; dostaną zgody na udział w terapii wraz z terminem zajęć, do podpisu przez rodzica.

Pierwsze dwa tygodnie września przeznaczone są na przeprowadzenie przesiewowego badania mowy, podczas którego sprawdza się, czy rozwój mowy waszych dzieci jest prawidłowy; następnie-u tych dzieci, u których zostaną zauważone jakieś nieprawidłowości, przeprowadza się pełną diagnozę logopedyczną. Pozwala ona stwierdzić, jakie zakłócenia czy wady wymowy trzeba będzie skorygować. Logopeda umówi się z rodzicem, w ramach godziny dla rodziców lub w innym dogodnym -w miarę możliwości dla obu stron -terminie, by omówić plan terapii i pokazać sposoby pracy z dzieckiem w domu;warto zabrać ze sobą książeczkę zdrowia dziecka, przypomnieć sobie jak przebiegała ciąża, poród, jak dziecko rozwijało się od początku życia- z naciskiem na rozwój mowy, opowiedzieć o obecnych problemach zdrowotnych lub innych, które dziecka ma.

Terapia logopedyczna

 Na zajęcia potrzebne będą zeszyty (najlepiej a4).

Terapię rozpoczyna się z reguły od ćwiczeń aparatu artykulacyjnego-tzw. ćwiczeń buzi i języka, gdyż aby w ogóle wywołać brakująca albo nieprawidłowo wymawianą głoskę dziecko musi mieć wyćwiczony język oraz wargi. Jeśli głoska zostanie wywołana, przechodzi się do jej utrwalania-najpierw w sylabach, potem wyrazach, zdaniach, wierszykach, podczas gier, zabaw i w końcu -w mowie spontanicznej.Dzieci będą dostawały do domu różnego rodzaju ćwiczenia, dotyczące aktualnie ćwiczonej głoski

Jeśli głoska zostanie opanowana i dziecko wszędzie- nie tylko podczas zajęć z logopedą-w domu, w szkole, wśród kolegów będzie poprawnie mówiło, przechodzi się do kolejnej głoski. Powyższym, sposobem postępuje się z każdą nieprawidłową realizacją czy brakującą głoską.

Czasu terapii nie da się określić, gdyż zależy on od wielu czynników- m.in sprawności języka, warg, chęci dziecka, systematyczności w wykonywaniu ćwiczeń. Dlatego prosimy, aby dzieci uczęszczały na zajęcia regularnie!!! Systematyczność, rzetelność podczas wykonywania ćwiczeń w trakcie zajęć, oraz codzienna praca w domu-chociaż 15 minut!- jest kluczowa. Tylko dzięki temu terapia ma sens. Każdy chce dla swojego dziecka,  jak najlepiej-dlatego pracujcie z dziećmi w domu, aby terapia się nie przedłużała, a dziecko nie było zniechęcone.

Liczymy na dobrą współpracę oraz w razie jakichkolwiek pytań, problemów, wątpliwości- zapraszamy do gabinetu- na pewno wspólnie znajdziemy rozwiązanie!

Godziny pracy logopedów

p. Martyna Cuber

poniedziałek      8.00-15.30

   wtorek            12.00-14.30

p.Weronika Stasicka

wtorek             9.00-13.00

środa                7.30-13.00

czwartek           9.30-16.30

piątek                9.30-13.00

Godziny pracy, oprócz strony internetowej znajdują się także na drzwiach gabinetu (gabinet pielęgniarki i logopedy, niedaleko pokoju nauczycielskiego)

Życzymy wszystkim udanego roku szkolnego!

WARTO WIEDZIEĆ

LOGOPEDIA -   jest nauką o kształtowaniu prawidłowej mowy, usuwaniu wad wymowy i nauczaniu mowy w przypadku jej braku i utraty. Nauka ta obejmuje również działania wpływające na psychikę pacjenta wytwarzając w nim właściwy stosunek  do istniejącej wady  oraz przezwyciężanie trudności w kontaktach interpersonalnych.    

 WSPÓŁPRACA Z RODZICAMI    

Wady wymowy  bywają  często  przyczyną niepowodzeń w życiu prywatnym i zawodowym. Nieusunięta wada wymowy negatywnie wpływa na rozwój umiejętności czytania i pisania oraz na rozwój słuchu fonematycznego, który warunkuje prawidłowe rozumienie mowy. Dlatego ważna jest praca nad prawidłową artykulacją i całościowym rozwojem mowy.

Z uwagi na specyfikę terapii logopedycznej ważne jest, by zadawane przez logopedę ćwiczenia były wykonywane w domu codziennie przez 15 minut, zawsze w obecności rodzica, który wskaże ewentualne błędy. W miarę możliwości ćwiczenia powinny odbywać się 2 razy dziennie. Ćwiczenia są zapisywane lub wklejane do zeszytu. Uczeń jest zobowiązany do codziennego przećwiczenia całych ostatnich zajęć, a raz w tygodniu całego zeszytu. Wskazane jest, by rodzice uczestniczyli w zajęciach logopedycznych, ponieważ w ten sposób mogą przyglądać się na czym polega terapia i jak poprawnie wykonywać ćwiczenia. Uczeń powinien przynosić zeszyt na każde zajęcia z logopedą.

 Warunkiem skutecznej terapii logopedycznej jest praca z dzieckiem w domu. Bez niej nie będzie efektów w postaci poprawnej wymowy.     

plakat-kuchenna

Warto o przeczytać  „Współpraca  logopedą „.

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka – rady dla rodziców:

Prawidłowy rozwój mowy dziecka wpływa na globalny rozwój jego osobowości. Dziecko poznaje otaczający świat dzięki rozumieniu mowy, a umiejętność mówienia pozwala mu wyrazić swoje spostrzeżenia, uczucia, pragnienia. Rozwój mowy dziecka przyspieszają częste kontakty słowne z otoczeniem. Zaniedbania w tym względzie mogą spowodować opóźnienie mowy u dziecka lub jej zaburzenia.

Rodzice mogą zapewnić dziecku optymalne warunki dla prawidłowego rozwoju mowy już od momentu jego narodzin. Są bowiem osobami przebywającymi z dzieckiem najdłużej, mają więc największe możliwości wpływania na jego rozwój. Są też pierwszym i najważniejszym wzorem, który dziecko będzie próbowało naśladować.

Co powinni, a czego nie powinni robić rodzice, aby wspomagać rozwój mowy dziecka?
Oto najważniejsze zalecenia:

TAK POSTĘPUJMY

  1. Mówmy do dziecka, już od pierwszych dni jego życia, dużo i spokojnie. Nie podnośmy głosu, zwracając się do niego.
  2. Nasze wypowiedzi powinny być poprawne językowo, budujmy krótkie zdania, używajmy prostych zwrotów, modulujmy własny głos.
  3. Kiedy dziecko wypowie jakieś słowo, zdanie, starajmy się rozszerzyć jego wypowiedź, dodając jakieś słowa.
  4. Mówmy dziecku, co przy nim robimy, co dzieje się wokół niego. Niech mowa towarzyszy spacerom, zakupom, pracom domowym.
  5. Mówmy do dziecka, zwracając uwagę, aby widziało naszą twarz – będzie miało okazję do obserwacji pracy artykulatorów.
  6. Karmienie piersią zapewni dziecku prawidłowy rozwój układu artykulacyjnego.
  7. Od najmłodszych lat uczymy dbałości o higienę jamy ustnej. Pamiętajmy, aby dziecko nauczyło się gryźć i żuć.
  8. Zwracajmy uwagę, aby dziecko oddychało nosem; w przypadku, gdy dziecko oddycha ustami, prosimy pediatrę o ustalenie przyczyny.
  9. Odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.
  10. Opowiadajmy i czytajmy dziecku bajki, wierszyki, wyliczanki. Uczmy krótkich wierszy na pamięć.
  11. Oglądajmy z dzieckiem obrazki, nazywajmy przedmioty i opisujmy sytuacje prostymi zdaniami.
  12. Śpiewajmy z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a zarazem terapeutyczne.
  13. Rysujmy z dzieckiem, mówmy co kreślimy – „…teraz rysujemy kotka. To jest głowa, tu są oczy, nos…”. Zachęcajmy dziecko do wypowiedzi nt. rysunku.
  14. Wspólnie oglądajmy telewizję, wybierajmy programy właściwe dla wieku dziecka. Komentujmy wydarzenia pojawiające się na ekranie, rozmawiajmy na ich temat.
  15. Starajmy się, aby zabawy językowe i dźwiękonaśladowcze znalazły się w repertuarze czynności wykonywanych wspólnie z dzieckiem. Wybierajmy do zabaw właściwą porę.
  16. Zachęcajmy swoje dziecko do mówienia (nie zmuszajmy!); chwalmy je za każdy przejaw aktywności werbalnej; dostrzegajmy każde, nawet najmniejsze, osiągnięcie, nagradzając je pochwałą.
  17. Dołóżmy wszelkich starań, aby rozmowa z nami była dla dziecka przyjemnością.
  18. Jeżeli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać a nie robi tego, skonsultujmy się z logopedą.
  19. Jeżeli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy (rozszczepy warg, podniebienia, wady zgryzu lub uzębienia), koniecznie zapewnijmy mu opiekę lekarza specjalisty, ponieważ wady te są przyczyną zaburzeń mowy.

TEGO NIE RÓBMY

  1. Unikajmy podawania dziecku smoczka typu „gryzak”, zwracajmy uwagę, aby dziecko nie ssało palca. Następstwem tych niepożądanych zachowań mogą być wady zgryzu, które prowadzą do wad wymowy, np. wymowa międzyzębową.
  2. W trakcie rozmowy z dzieckiem unikajmy zdrobnień i spieszczeń (języka dziecinnego), dostarczając dziecku prawidłowy wzorzec językowy danego słowa.
  3. Nie zaniedbujmy chorób uszu, gdyż nie leczone mogą prowadzić do niedosłuchu, a w następstwie do dyslalii lub niemoty.
  4. Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchajmy uważnie wypowiedzi, zadawajmy dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
  5. Nie poprawiajmy wymowy dziecka żądając, by kilkakrotnie powtarzało dane słowo. Niech z naszego języka znikną słowa:”Powtórz ładniej”, „Powiedz lepiej”. Wychowanie językowe, to nie tresura.
  6. Nie zawstydzajmy, nie karzmy dziecko za wadliwą wymowę.
  7. Nie zmuszajmy dziecka leworęcznego do posługiwania się ręką prawą w okresie kształtowania się mowy. Naruszanie w tym okresie naturalnego rozwoju sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie mechanizmu mowy. Często prowadzi to do zaburzeń mowy, a w szczególności do jąkania.
  8. Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób przyczyniamy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych, trudnych do zlikwidowania.

SEPLENIENIE MIĘDZYZĘBOWE U DZIECI 3 -4 LETNICH

      Seplenienie międzyzębowe ( sigmatismus interdentalis) jest jednym z rodzajów seplenienia, będącego najczęściej występującą wadą wymowy u dzieci. Polega na układaniu spłaszczonego języka pomiędzy zębami w czasie wymawiania głosek przedniojęzykowo – zębowych ( s,z,c,dz), przedniojęzykowo – dziąsłowych ( sz, ż, cz, dż), czasem też środkowojęzykowych  ( ś,ź,ć,dź), a nawet  ( t, d, n, l),  Płaska powierzchnia języka  powoduje  rozchodzenie się powietrza po całej powierzchni, a nie po rowku języka, co powoduje zmianę – zniekształcenie dźwięku. Ułożenie języka między zębami uniemożliwia  ich zetknięcie, przez co szczęka jest opuszczona. Często towarzyszy temu  oddychanie przez usta.

PRZYCZYNĄ WADY MOŻE BYĆ:

  • infantylny typ połykania, spowodowany np: ssaniem smoczka lub palca, karmieniem butelką,
  •  wada zgryzu i inne wady anatomiczne w obrębie jamy ustnej,
  •  często powtarzające się lub  chroniczne nieżyty nosa, powodujące utrwalenie nawyku oddychania przez usta.

Międzyzębowe ułożenie języka, ciągle otwarta buzia, oddychanie przez usta nie są prawidłowe na żadnym etapie rozwoju dziecka. Wiek przedszkolny jest  najwłaściwszym momentem do podjęcia terapii międzyzębowości, ponieważ jej powodzenie jest zależne  przede wszystkim od czasu jej rozpoczęcia – im wcześniej, tym lepiej. Czas gra na korzyść dziecka również dlatego , że nieprawidłowe  ustawienie języka w mowie i spoczynku powoduje wady ortodontyczne.                

TERAPIA MIĘDZYZĘBOWOŚCI POLEGA NA:        

  • reedukacji połykania,
  • przywróceniu naturalnego   toru oddechowego nos – usta
  • korekcji ustawienia języka w spoczynku za pomocą płytki przedsionkowej ( terapia ortodontyczna),
  • nauce prawidłowej wymowy głosek objętych seplenieniem.                                                 

  JAK ĆWICZENIA MOGĄ STAĆ SIĘ ZABAWĄ?  

     Terapia logopedyczna jest długim procesem i wymagającym wielu powtórzeń tego samego materiału. Wielokrotne powtarzanie tych samych dźwięków, słów i zdań może stać się nudne. Nawet czarowanie językiem, gimnastykowanie go ciągle w ten sam sposób sprawi, że dziecko nie będzie już chciało ćwiczyć. Jednak gdy włączymy ćwiczenia w ciekawa formę to staną się dobrą zabawą dla rodzica i dziecka.

JAK TO ZROBIĆ:

  1. Zaczarowany języczek – codziennie język może stać się kimś innym lub czymś innym. Jeśli dziecko jest fanem sportu to język zamienia się w piłkę i skacze po całej buzi, wykonując ćwiczenia zadane przez logopedę. Buzia może stać się także zamkiem dla księżniczki czy smoka, który właśnie zaczyna poranna gimnastykę.
  2. Ćwiczenia oddechowe – dzieci bardzo polubią te zajęcia jeśli użyjemy kolorowych piórek, piłeczek pingpongowych, papierowych samochodzików i innych lekkich przedmiotów, na które możemy dmuchać. Należy pamiętać aby wdech wziąć noskiem a wydech zrobić buzią.
  3. Gry planszowe – grając w ulubione gry planszowe możemy wprowadzić nową zasadę. Przed każdym rzutem kostką powtarzamy np. 5 wyrazów z ćwiczoną głoską, sylaby: sa, so, se, su itp., lub inny materiał zadany przez logopedę. Są również dostępne w sprzedaży logopedyczne gry planszowe.
  4. Własne gry – każde dziecko może stworzyć swoja grę. Wystarczy tylko pomoc rodzica, wycięcie lub narysowanie potrzebnych obrazków i wymyślenie własnych zasad.
  5. Zabawy słowne – wymyślanie słów rozpoczynających się dana głoską, tworzenie ciągów wyrazowych – np. „Czarek kupił na targu czapkę”. Kolejna osoba dodaje „czekoladę” i powtarza obie rzeczy. I tak powstanie: Czarek kupił na targu czapkę, czekoladę, czajnik, czepek…. Jest coraz więcej wyrazów do powtarzania i coraz więcej śmiechu przy plątaniu się języka, próbując wypowiedzieć całe zdanie..
  6. Pomoce edukacyjne – księgarnie oferują duży wybór pozycji do ćwiczeń logopedyczny. Są to ciekawe karty pracy, które dzieci bardzo chętnie wypełniają.
  7. Gry komputerowe – dostępne są również gry logopedyczne, dzięki którym z pomocą rodzica można przećwiczyć materiał.
  8. Konkursy logopedyczne – wspólne zaangażowanie dziecka i rodzica w uczestnictwo w konkursach powoduje większe zainteresowanie tematyka logopedyczną. Pozwala to na zapoznanie się z metodami terapii logopedycznej, a także nauczeniu się, jak radzić sobie z kontynuacją terapii w domu.

Stały kontakt z logopedą i zaangażowanie się Rodziców w program terapii pomoże osiągnąć sukces dzieciom. Dlatego zapraszam Państwa do systematycznego zaglądania do zeszytów oraz konsultacji.

WARTO ZOBACZYĆ:

Gry logopedyczne,

Ćwiczenia logopedyczne

                                                                                                       

Szkoła z klasą!